قصه‌ی قلک من برای تو

بعد از قصه‌ی دیروز و دیشب...

خیلی فکر کردم؛
بعد رفتم سراغ قلکم.

چون برای آروم کردن دلِ تو، حرف خالی کافی نبود. باید تمام داراییِ کوچیکم رو وسط می‌ذاشتم.

پس این کار رو کردم...

قلکم رو شکوندم.

همه‌ی سکه‌ها ریختن بیرون؛ کم بودن، ولی همه‌ی چیزی بودن که داشتم.

بعد پول‌ها رو نصف کردم...

نصف برای کشیدن نازت،
نصف برای خریدن نازت.

یه مداد برای ناز کشیدن

که آروم‌آروم، خط‌به‌خط، همه‌ی اخم‌های قشنگت رو به لبخند تبدیل کنم.

سکه‌ها برای خریدن نازت

البته فهمیدم ناز تو قیمت نداره؛ پس به‌جاش قولِ صبر، توجه و احترام گذاشتم روش.

آخرش یک چیز فهمیدم...

آروم شدن دلت خریدنی نیست؛
باید لیاقتش رو پیدا کنم.

پس نه عجله‌ات می‌کنم، نه بهت فشار میارم. فقط اجازه بده با رفتارم ثابت کنم نازت برای من عزیزه، نه سنگین.

حالا اصلِ حرفم...

خانومِ قشنگِ من،
نازتو می‌خرم...

می‌دونم بعد از اتفاق‌های دیروز و دیشب، دلت ازم گرفته و حق داری. من این‌جا نیستم که با چند جمله همه‌چیز رو ساده کنم؛ اومدم بگم متأسفم که قلب قشنگت رو ناراحت کردم. دلم می‌خواد منتت رو بکشم، نازت رو بخرم و بیشتر از قبل به حرف‌ها و احساساتت گوش بدم.

قول نمی‌دم بی‌اشتباه باشم؛ قول می‌دم وقتی اشتباه کردم، فرار نکنم، توجیه نکنم و برای درست‌کردنش کنار تو بمونم. تو برای من از هر بحثی مهم‌تری. 🤍
از طرفِ همونی که دلش پیش توئه

هر انتخابی بکنی به من اطلاع داده می‌شه تا بدونم چه حسی داری؛ هیچ اطلاعات شخصی دیگری ثبت نمی‌شود.

نازت خریدار داشت، عشقِ من! 🤍

ممنون که دوباره یه راه کوچیک به سمت دلت برام باز کردی. قول می‌دم نازت رو فقط «نخرم»؛ هر روز با صبر، توجه و احترام نگهش دارم. از امروز بیشتر گوش می‌دم، کمتر دفاع می‌کنم و بیشتر هوای قلبت رو دارم.